1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
676
Okunma
Rüzgârı kokluyordu gözleri kapalı,
Ilık esen bu güz rüzgarı,
Hangi çiçeğe,
Hangi yaprağa,
Hangi yüreğe dokunmuş diye.
Gök yüzüne bakıyordu şair,
Bulutlar mı kara?
yoksa ?
Yer yüzünde umutlar mı?
Aslında umut var mı?
Diye, düşündü şair.
Yağmura sarıldı sonra,
Kollarını iki yana açarak.
Şakaklarından süzülüyordu yağmur,
Toprağın kokusuna karışarak.
Bu müzik,
sadece bu mevsim için çalıyor,
Kuşlar göçüyor,toprak ölüyor,
Bir daha dirileceği günü,
İlkbaharı beklemeye başlıyor.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz