Kulum!
Gözümün nuru kulum!
Senden razıyım ki lütfumla şerefleniyorsun.
Farkındasın herşeyin
Ama
Dillendiremiyorsun değil mi?
Bu âlemde benden başka varlık yok
Lakin sıfatlarımı tanıyorsun.
Şu an yakinen kendinden kendine yolculuk yapıyorsun.
İnsan olma yolunda ilerliyorsun.
Tecellilerimi hem yaşıyor hem de hayretle izliyorsun.
Bir filim gibi geliyor, bazen gülüyor, bazen ağlıyorsun.
Gülen de ağlayan da benim
Biliyorsun
Allah olduğunu
sükût edip bekliyorsun, her şey benden bana doğru…
İlerliyorsun.
Yolculuğunda karşına çıkacak görüntülerden korkuyorsun.
Senin içinden kimlerin gelip geçtiğini bilmiyorsun.
Herşey Muhammed Mustafa’yla başladı.
Birlikteliğimiz onunla son bulacak.
Merak ta olman hayretimi artırıyor.
Nasıl sen ben olduğumu biliyorsan,
ben de sen olduğumu biliyorum artık.
Biz bütünüz, bölünmez bir parçayız.
İliklerine kadar işledim senin.

Ekim 28 2022 Konya/ılgın
Ayşecan celsesinden bir bölüm.