2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1343
Okunma

ayak seslerimiz karışırdı
dikenli bahçelerde
nefessiz kalınırdı
soğuk bir taraftan
alıp götürmüşlerdi gençliğimizi
bize kalan mirası da böldüler
kırık bir ayna
ve güzden kalan bir gün...
onu da çok gördüler belki
güzden kalan günde sen vardın
anılar vardı seni bana hatırlatan
ne varsa almışlar
seni koparmaya yetmemişti güçleri
az çalmamışlardı kapımı
yalancı gönüller, yalancı sevgiler
ve ben tek bir hayâlle bir başına
sevgiye bir küs bir barışık yaşadım
kırık bir ayna
ve güzden kalan bir günle
seni sadece seni, bizi yaşadım...
Copyright © by ahd
www.alihakanduz.com
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.