1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
840
Okunma
Yakın zamanda anneannemi kaybettim . Ruhumun acısıyla ona armağan etmek istediğim bir şiir var.
Sanırdım ki ölüm uzak
Ta ki seni alana kadar
Sanırdım mutlak bir huzur var ruhi cihanımda
Bilmezdim karagözlünü terk edeceğini
Ne çok isterdim sana çatabilmeyi
Yine yüzüne gülüp sarılabilmeyi
Bilmem ki var mı dermanı
Bu ayrılığın
Ey gözleri ahu kadın
Hikayeleriyle beni büyüten ninem
Ruhu ruhumu mahşerde karşılar
Oysa benim ruhum burayı mahşer sanar
Ey gözleri ruhu aşık eden kadın
Kelebekler senin mi adın
Yoksa o kelebek sen miydin
Çözemedim acını manasını
Bilemedim yüreğimin şifasını
Sanarım arasam açacaksın
Yine o tonton sesinle kuzum diyeceksin
Yüzüm güler lakin
Gözlerimde yaş yüreğimde biçare fırtına
Ruhumun en saf köşesi seni özlüyorum.
5.0
100% (6)
Cevap Yaz