![]() BİR ŞİİRDEN FAZLASIYDIM...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Hangi düştün, hangi düş’ ün muadili bir yemindin ve de bir gerçek: ifa ettiğim bir görevden fazla sevmiştim seni şakıyan sözcüklerim huzura delalet bazense isyankâr ve işte şerh düştüm ayrılığa: mıntıkamda saklı yalnızlığımla şiar edindiğim yas nasıl ki bir yasa ve yaslandığım o devasa çınarın yıkıldığı sabitlendi işte gözümde de özümde de. Havsalamdan taşan sözcüklerin muadili Eskiyen ama esnemeyen bir sevdanın müdavimi Harlanmış heceler Kutup Yıldızının da göz kırptığı Bir hale ki ya da hare aşkın derdest varlığına sarılı Sonra da gözden ve dalından düşen bir yaprak gibi Sırtını sıvazladığım hüzne muktedir ve kadir bir ağıt ki Anıt bildiğim gecenin mimarisi Soldan sağa saydığım bir törende vazgeçtiklerim İman gücüme sadık neferi olduğum sevginin Kök hücresi ile iyileşen bir cihan gibi Beklemeye aldığım iç sesim ve sevgi Gel gör ki sevmeden de geçmezken hayatın her saniyesi. Ücra idi yüreğim Ufukta saklı bir ışık bir hadis Surelere serili bilinmezin hikmeti Kaybolan bir resim misal Kaybettiğime de kani dünya Dünyanın malından mülkünden çoktan geçtiğim Hazan benzeri bir mevsimse dikili başucumda Mezar sessizliğinde gecenin kayıp giden düşleri Adeta tırmandığım gök kubbe Esen rüzgâra anlamlar yüklediğim Bazen dünü bazen günü kürediğim Ve küstüğüm dünyada saklı ahvali Peşinen sevmiştim de girizgâhında yaşamın İlk ve son vazifem elbet dilimde Besmele Yürekten ırak binlerce sözcük Gel gör ki: Kalemi her elime aldığımda saydığım şafakların da Yoktu haddi hesabı Günü kovup kapından geceye askıntı bir hüzün Belki de hüzne ve aşka dönük yüzüm İlla ki üzülecektim her sevdiğimde Hazanın muhteris kopan yaprakları Aşkın süremediğim saltanatı Bir koşu sevdiğim Bir gözün üstündeki kaşın dahi suç olduğu Ve işte tüm suç unsurları ile infaz edildim Yargısız infaz bense pervazındaydım gecenin. Hem sevdiğim kadar pervasız Aşktı bu aşk: özlem olmadan imkânsız Yine de addedildiği kadar mutluluğun ve aşkın uzağında Bakaya kalan gülücüklerim haddi hesabı da yoktu işte yalnızlığın Bir kuytu Belki de içine düşülesi bir kuyu Hem sarmalında hayatın Hem de diğer cihanı şimdiden yaşadığım Araf’ta saklı varlığım ve s/onsuzluk Akışına bıraktığım kadar da huzurluydum Lakin emsalsiz ve pervasız bir sevdanın da kursağında takılı iken özlem Yâd edilesi mazim ve bilinmez güftem Bilindik olansa sadece Yaratan Aşina olduğum kadar yalnızlığıma Kimsesizliğimi sonlandırana teslimiyetim Vuku bulan yeni bir gün daha geçip gitti işte Geceye şerh düşülesi bir yıldız olsam ne ki? Kayıp giden nice umut nice insan ellerimden Hayallerimin dahi üstünü örterken Bir şiirden fazlasıydım Bir hikâye ne ki? Yazdığım yüzlercesi Niyazım nazım kabul buldu madem Allah katında Ve hep de sevdiğim gibi sonsuzluğa müptela Haiz olduğum o tek zerremle D/okunmak varsa yoksa sonsuzluğa… |