Severim dört mevsimi
Yazı ,kışı, baharı
Sen başkasın Sonbahar
Kurumuş yapraklar bana seni hatırlatıyor.
Ayrılığın matemi kokuyor dalların
Özlem içinde saklanıyor sanki
Eylül gibiyim bugün,
Biraz narin ,
Biraz da kırılgan,
Hem ayrılık var içimde
Hem de hüzün
Bağlanmışım umut çiçeklerine,
Gece uyuyan karanlığa sarılan
Gündüz vakti yeniden doğrulan

Tohumu filizlenen
Her yeni güne merhaba de Eylül
Kahvenin özü,
Kırmızının güzel yüzü

Ve ben bütün yapraklarımı
Döküp ,yeniden seveceğim
Bu dünyayı
Ayrılığın ilk başlangıcında
Vedalarım’ın kol kola gittiği
Eylül sabahında
Sevmek için aç pencereni
Yağmurlu bir günde
Doğmak istiyorum yeniden
Güle güle ilkbahar
Hoşgeldin Eylül ..


İçimde sonbahar
Dışım da bir sonbahar
Anılarım dan ince ince yaşlar dökülür
Yüreğimin duvarındaki kireç’ler sökülür
Günlerim kısalır,
Yapraklarım sararır
Hazan vurmuş bağ gibi olurum

Solarım belki bu yıl
Belki yine filizlenir umutlarım
Belkide bir daha göremem seni
Hazan vurmuş bir kere yüreğime
Sen başkasın Eylül
Sen başkasın






Ayşe caniberk
Gümüş kalpler