![]() AŞKIN DEĞİŞİMİ
sona yürüyor gibi aşk…
ihanetten eriyor işte. kırıntılarını topluyor ceplerden ölüyor gitgide… inanmak istiyor insan bir şeylerin ölmediğine ve bir şeyler değişmeli diyor kendi kendine… bu değildi eskiden yaşamak,yaşlanmak.. pas tutmamıştı yürekler zaman hızlı ve anlamsız değildi inanmak, bir yalana kanmak değildi… ve gerçekti aşk…. özlemek istiyor kalp bir şeyleri… sıcak sarılışları mesela yada öpüşleri, vücudun titrediği… kimsenin görmediği yerlerde cesaret edilen… ıslanmak yağmurda, bağırmak,şarkı söylemek ve ağlamak…doyuncaya dek hıçkırığa. kaybedilenin ardından hemen yenisini kovalamadan… oysa şimdi…trafiğe bağlı sevgiler gitmeden biri diğeri gelir öpüşmeler oyun gibi ebe sürekli değişir. sadakat, sevilmeyen huysuz ihtiyar ihanet hep başrolü oynar… kime kızmalı bilmem. ama ben artık kendimi bile sevemem….. e.sayar |