Gidiyorsun,
Anladığım kadarıyla…

Ben de neyin kalmalı sadece
Biliyormusun…
Sendeki sabahın geceye dokunuşunu
Akşamın sabahla buluşmalarını
İçinde sen ve ben olan…
Her şeyini bırakmalısın,bana…
Güneşi,ayı,yıldızları yada tamamen gökyüzünü
Bana bırak…

Bir de bu şehirdeki bulutları ve içindeki yağmurları…

Ha bir de;
Hani yağmur yağmış ve ıslanmış olan bu şehrin caddelerini,
Karanlık kaldırımlarını,
Sönük sönük yanan sokak lambalarını…

Hiç bir şey alma…İstemiyorum.

Hatta giderken çıplak git ve hatta çırıl çıplak…
Üstünde,
içinde,
dışında bir şey olmasın…

Dedim ya gökyüzünü bana bırak…
Biliyormusun buna yıldızlar ve ay da dahil…

Bu şehrin parklarını,
çimlerini,
banklarını,
ağaçlarını,
yürüdüğümüz yollarını…

hatta
ve
hatta üzerine düşen yağmurlarını,
saçların gibi kokan topraklarını,
ağaç dallarına vuran rüzgarları
sen onlarıda bırak…

Bu şehirde ki
haykırışlarımızı,
Kahkahalarımızı,
gülüşlerimizi,aydınlığımızı….
Biliyormusun…Hiç fark etmiyor
yüreğimizdeki zarar ziyanıda bırak…

Hiç bir şey alma…İstemiyorum.

Hatta giderken çıplak git ve hatta çırıl çıplak…
Daha da,
paha da ne ağır varsa…
O katı yüreğinde bırakta öyle git…

Bunlara şunlarda dahil,
Kapanmayan kanayan sızlayan yaralarını
Ve
yüreğinin en derinindeki karanlığı,
kabarcıklarını…

Dudağına bıraktığım ıslak öpücüklerimi
Uzandığımız tenimizin değdiği
Yatağı,
yastığı,
çarşafı
Bırak bırak git işte çırıl çıplak git…
Hem de anadan doğma…

Ha sana yazdığım şiirlerimide bırak git…

Haydi yolun açık olsun….

Bayram Köse