50
Yorum
80
Beğeni
0,0
Puan
2300
Okunma


Değerli arkadaşlar bu şiirimi buraya ilk üyeliğimde rumuzum Kardelenim’di. Sanıyorum 2006 yllarıydı o zamanlar eklediğim bir şiirdi. Sonra kendi isteğimle ayrılmıştım ve bir daha da burada hiç eklememiştim. Birkaç gün önce gözüme ilişti bugün yeniden ekledim...
Tüm şiir dostlarıma saygılarımla...
Beyazı sevdim ben yıllar yılı
Maviyi hep kalbimde bildim
Bir tek moru sevemedim nedense
O bana hep hüzün verdi...
Ben;
Boynu bükük bir kardelen
Günün birinde bir hercaiye tutuldum
Âşkımız enginlere sığmasın,
Taşsın şelalelerden istedim...
Tüm çiçekler baharı beklerken
Bizim aşkımız ebedi olsun
Hiç solmasın dedim
Ama olmadı
O mor hercai sözünü tutmadı
Ben yine de bekledim umutla...
Ne yaz dedim, ne de kış
Bekledim durdum sabırla…
Beklerken taç yapraklarım da soldu, dayanamadım…
Dondum...
Yandım...
kül oldum…
Şimdi kalbim bir yangın yeri
Özlemler ve hasretlikler…
İçimde dinmek bilmeyen fırtınalar...
Ve hala...
Hala umutla,
Hercai âşklara inat
vefasız hercainin yolunu gözleyen,
Karda açan bir kardelen.
Boynu bükük bir
Kardelenim ben...
Kardelen
Benim için Edebiyat Defteri’nin yeri çok başka olan,
Site yöneticilerine ve editörlerine gün seçkisi için gönülden teşekkürler ediyorum...
Ve tüm şair dostlarıma beğeni ve destekleri için de ne kadar çok teşekkür etsem azdır.
Hepinize sonsuz saygı ve selamlarımı sunuyorum...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.