Aklımda devasa çözümsüz sorular

Aklımda karmaşık net olmayan renkler

Ebruli desem hayır değil
Karmaşık boz bulanık
Kimbilir bunlar belkide
Beni huzura kavuşturacak
Işığın doğum sancısı


Ah deli kız ahh
Neler saçmalıyorsun sen yine

Kendi kendine ne mırıldanıp duruyorsun orada

Bak yaa
bana deli diyen benden akıllı olsa hiç gam yemem


Kalaylı tas gibi yıkanıp
Üst rafa konduğuna
Bakmayın
bana deli diyor ama
Kendisi benden de deli


Ne var yani
Şu söylediklerim saçmalık mı şimdi

Delilik bunun neresinde

Dün kendimi
Derin uçsuz bucaksız
Sınırları olmayan
Bir karanlığın içinde buldum

Ne yana koşsam
Kooskoca bir karanlık
Zerre ışık sızmıyor

Çok hızlı konuşan bir ses
Hiç durmadan komutlar veriyor

Beynim mahşer yeri adeta
Kendime hakim olamıyorum
İçinde bulunduğum beden
Saatli bomba gibi
Patladı patlayacak


Sonra o çıka geldi
Atak mıymış neymiş adı
Depresif zamanların
İstenmeyen konuğuymuş

Tutturmuş
Bu karanlık böyle çekilmez
Tut elimden aydınlığa çıkalım diyor

Peki dedim tuttum elinden

Elime bir kordon tutuşturdu
Bunu gerdanlık yap
Tak boynuna
diyor da
Başka bir şey demiyor
Çık şu sehpaya otur dedi

Zaten çıkış arıyorum
Harfiyen yaptım
Söylediklerini

Kuruldum sehpaya
Tam da
karanlıktan çıkacağım

Aman Allah’ım
Karagöz perdesinde
İplerle oynatılan
Kuklalar kadar
Ruhsuz
Mutsuz
Resimler
Nolmuş bunlara
Kim öldürmüş ruhlarını
Bunlar benim çocuklarım mı?

Sesimi duyurmak için
Avazım çıktığı kadar bağıyorum

Çocuklarıma ulaşmak isterken

Garip bir siluet daha
Kavuşmak istediğin
Aydınlığım ben demez mi

Ben daha ona uzanmadan
O!!
bana gelmişti bile


Çıkar o gerdanlığı
Hiç yakışmamış boynuna



Hem bu şekilde
ulaşamazsın bana



Ohh iyi ki rüyalar rüyada kalıyo...



"Menekşe"