Sayıyormuşsun benim hatalarımı.
Yok sayarak geçmişin hatırını.
Yükleyip bu ayrılığın kahrını.
Kendini kurtardığını mı sanıyorsun?

Sen değil misin söndüren bu ateşi?
Sen değil misin kibir abidesi?
Sırf inat uğruna ele vererek kendini...
Aşkı bulduğunu mu sanıyorsun?

Değişirken duyguları paraya.
Kasılıyordun binerken arabaya.
Selamı bile kesip tüm akrabaya.
Kendini bulunmaz mı sanıyorsun?

Sandın ki herkes etrafında döner.
Sen varken güneş bile söner.
İçin ağlar, yalandan yüzün güler.
Kendini mutlu gösterdiğini mi sanıyorsun?

Acımıyorum sana, ama hislerime yazık.
Akıllanmıyorsun, yedikçe hala kazık.
Pişman olduğun besbelli, açık saçık.
Dayanıp duvara ayakta mı olduğunu sanıyorsun?.

Garip Şenol boşuna oynama bu oyunu.
Alındı ölçüsü, gördük o güzel boyunu.
Kızma ele kendin eştin kendi kuyunu.
Kurumuş bağların, yeşil mi sanıyorsun?