VATANA KIYANLAR

Hakkı bırakıp, zulme uyanlar
Rabb’in verdiği cana kıyanlar
Sosyal hayata, zillet koyanlar.
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Hakkı gizleyen, söyler yalanı.
Hokkabazlıkla, eder talanı.
Suçlu yerine, koyar bileni.
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Millet ağlıyor, kim^se belası
Sağlam zanneder, inden kalesi
Yaksın, yıksın; ateş halesi
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Verir siyonist, şeytan dersini
Kusar gayzını, kinle hırsını
Ne söylüyorsa, yapar tersini
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Canlar aldırır, canlar üstüne
Mazlum hakkını, sunar dostuna
Bir de bürünür, kuzu postuna
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Çalmış serveti, yedi düvele
Şürekasıyla, vermiş elele
Halkım ağlıyor, yaş dönmüş sele
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Ülkem satışta, asmış ilâma
Zam, zulüm, ziyan; sığmaz kelâma
Çepecevresi; kula, kul amma
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Kuyruğu sallar, havlar çenkirir
Hazine soyar, define kürür
Hakk’ın fermanı, hesabı dürür.
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Bünyeler çürük, izan ermiyor
Akıl müşevveş, başa çelmiyor
Müslüm gözükür, mü’min olmuyor
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Ülke ganimet; alan, ala
Almak yetmiyor; çalan,çalana
Yekün ümera, çıkmış talana
Soyu kurusun, toyu kurusun.

Şair : Şamil KAFKAS