Sen, geçtiğim vadileri ulaştığım yıldızları ve ektiğim tohumların sevgi tarlalarını anlayamazsın.
İnsan bilmediğinin düşmanı ve korkağıdır dostum.
Sen çiftçi değilsin ki....
hasatımı bilesin.

Sen, gittiğim yerlerin çaresizliğini, birden fazla cephede nasıl savaştığımı,
bir kurşunun insanı nasıl delip geçtiğini,
Neden hep beklenen olduğumu anlayamazsın dostum.
İnsan en çok insanın düşmanı olur.
Sen savaşcı değilsinki....
Aldığım canların kaç yaşam doğurduğunu bilesin.

Sen, topladığım güllerin
Elimi dikenlerinin nasıl kanattığını,
Bir damla kanın kinimi nasıl diri tuttuğunu anlayamazsın dostum.
İnsan girmediği bağın yabancısıdır.
Sen güllerimi dermedinki....
dikenlerimi bilesin.

Sen, hiç darağacına yürüyenleri, bir urgan boynuna dolandığınalda verdiği
acı tebessümü yaşamadın dostum.
İnsan anlamadığına değer vermez.
Ağaçlara dilekler yazılıp asılır
Ülkemin bağımsızlığı için
Gençliklerini hiçe sayanlar asılmaz.
Sen Serdengeçti değilsinki...
Ölüme nasıl güldüğümü bilesin.

NOGAYTÜRK