Kapıyı her çalanı alamam içeriye,
Bu gönül, hiç kimsenin evi, eyvanı değil.
Yürek elden gidince ne kalır ki geriye ?
O, kimsenin sarayı, tahtı, divanı değil.

Sükût ne güzel şeydir; teraneye lüzum yok.
İncinsem de incitmem; bundan gayrı sözüm yok.
Ben sevgiye talibim, başka şeyde gözüm yok.
Gönlüm çiçek bahçesi, savaş meydanı değil.

Ardı sıra ağlamam, benimle gelmeyenin.
Cefasını çekemem, kadrimi bilmeyenin.
Yeri başımın üstü, ez can-ü dil sevenin.
Ben ehl-i dil severim, gönül yıkanı değil.

Yaralara tuz basmam, gücüm varsa sararım.
Ne zalime kul olur, ne mazlumu kırarım.
Ben, özü ile sözü bir olanı ararım.
Bugün sözler verip de, yarın cayanı değil.

Kimseye minnetim yok; çağırmam, gelen gelsin.
Derdime hemdert olan, benimle gülen gelsin.
Kalbime giden yolu, var ise bilen gelsin.
O, bir gizli mabettir, yol geçen hanı değil.

24.04.2022 - Londra