İyi dinle arkadaş,ömür dediğin var ya,
Bir "Tren yolculuğu"hayat bundan ibaret
O Tren kıvrılarak,o raylarda akar ya,
Son durağa varmaktır,o Trendeki gayret

İlk tanıdığın İki yolcu canındır senin
Onlar bu hayattaki,senin olma nedenin
Onlardan kaynaklanır huzurun ve güvenin
Onların biri annen,biride baban elbet

Hep seninle olacak zannedersin onları
Seyahatleri biter geliverir sonları
İstasyonlar doldurur zamanla vagonları
Kimi dost kimi kardeş ve, O gelir nihayet

O, canına canandır bu yolculukta elbet
Aldığın her nefeste,nefestir ilelebet
An gelir O da içer ecel elinden şerbet
Bir yalnızlık başlarki,çığlık atar Hürriyet

İnsanoğlu bir tohum bu dünya bir kara yer
İster bir kadeh kaldır ister seccadeni ser
Son durak geldiğinde ecelin seni bekler
Bir varsın bir yoksun hep bu böyle ilelebet

Bu Tren seferinde daha neler var neler
Neşe umut kederler beklentiler hayaller
Merhabayla başlayıp vedayla tükenenler
Güzel görmeyen gözde misafirdir esaret

Her yolcunun mutlaka vardır bir son durağı
Her yolcunun yoluna felek örmüştür ağı
Yokluğunu hissettir ol sevginin yumağı
Arkandan ağlasınlar sen de onları seyret

Onuncu köyün Ozani karapece