yağmurda ıslanan kediler Rabbinden ne diler
ah bir de dilekleri kabul olsaydı,kimbilir neler olurdu neler

ilkbahar buram buram leylak pembe gül
toprağın yağmura aşkından doğar mor sümbül

kalp kırık gönül perişan yollar kıvrılır dağın dibinden
insanın kaçası geliyor tabiata kalabalıklar şehrinden

biri sizi dinlemediğini belli ediyorsa yanınızdayken
bedenin değil ruhun yalnızlığını içinizde hissederken

hiç derinlerinize dalıp kendinizle tanıştınız mı
huzurun bin bir rengi ve tadıyla buluştunuz mu

bir bebeğin uykusundan daha masum akar gözyaşı
dere yatağından kovulan bir damla suyun kaynağını arayışı

insana zor gelir en fazla sevilmeden sevmek
hele de yıllar yılı verilen onca çaba boşuna emek

merhametsize davuldur sesin onun için bir nesnesin
azraile davetiye gönderirsin tatlı canından vazgeçersin

kabul etmek öyle zor ki önyargıyla yaklaşanı
cehenneme denk yaşarsın onunla geçen her anı

yağmur melodi toprak hava sanki mis kokulu ekmek
ıslak beyaz kedicik siyah arabanın altına siniyor titreyerek

konuşmak ne güzel şey gönülden dinleyenin var ise
dinlemek ne harika bir şey konuşulan derdine derman ise

büyükleniyor itip kakıyor iftira atıyor kötü hissettiriyor
vicdanı sızlamıyor takıp maskesini dışarıda çalım satıyor

kedinin üst çenede iki sivri dişi vardır fıtratı gereğince
insan naif yaratılmış lakin kediden yırtıcı egosu büyüyünce

kendi kendinle takılmaktır şiir ya da yazı yazmak bir köşede
gül şurubu pembe pembe aşk kokar cam kenarındaki ince şişede

bağımız vardı bizim sabah erkenden erik kiraz yerdik dalından
bülbüllerimiz şakırdı rengarenk çiçekler fışkırırdı her yanından

havuzda su şelalesi kaplumbağanın hafiften ayak sesi kirpinin hışırtısı
kurbağanın çayırda zıplayışı babamın eğilerek havuzdan karpuzu alışı

sabah rafadan yumurta öğlen biber dolması pişirirdi canım annem
bereketliydi soframız güzel kokardı minderimiz döşeğimiz her dem

Anadolu eviydi işte iş evi kileri kuyusu bacalı ocağı ahırı tavuğu ineği olan
giremezdi kapımızdan en ufacık kötülük iftira dedikodu riya yalan dolan

elli yılda ne değişti bu kadar hayatımızda birer birer kaybediliyor değerler
dinlemiyor kulak ucuyla bile hatıralarımızı cep telefonuyla yatıp kalkan gençler

her devirde kuşak farkı olurdu biz çocukken ve gençken de bu vardı
fakat annemiz babamız daima bizlere eskiden yaşadıklarını anlatırlardı

merhameti olmayanın Allahı var mıdır merak etmişimdir gerçekten
haksız haklılara mislisiyle karşılık veremiyor zavallı garipler neden

yağmurda ıslanmış açlıktan kaburgası çıkmış köpekcikler ne diler
ah bir de dilekleri hemen kabul olsaydı kim bilebilir neler olurdu neler...





Gülhan Çeliktaş