Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
ne zaman canım sıkılsa kitaplarımın arasına dalarım karşıma çıkan bütün ülkeleri alırım şehir şehir ülke ülke dağılırım dünyaya
bir meşale elimde bulutların çöktüğü yerlere yürürüm belki çok yanar içim her düşüşte acıyla kanar dizim sönmemiş ateşle kıvılcım olurum şafaklara ruhum sonsuzluğa uzanır
* ne zaman canım sıkılsa odanın ortasına boydan boya uzanıp kitap okurum telaşlarımdan sıyrılırım yer ararım düşlerime karşıma çıkan her manzara şaşırtıcı tenim ısınır hayretten açılır gözlerim
dünyanın öbür kıyısına bir nehir akar hızlıca zihnimden kömür tozlarına bulanırım kara tren geçer içimden artık meçhul bir menzilin yolcusuyum giderim yokuş aşağı bir rüzgar eser hoyratça dalından kopar yapraklar
* ne zaman canım sıkılsa pencerenin kenarına oturup kitap okurum bütün aydınlıkları alırım kanadıma bir ateş böceği gibi kimseler duymaz uçarım öylece süzülerek beyaz bir sensizliğin üstünde gecenin yıldızları sorar bana olup biteni o zaman anlatırım hayallerimi gece bitene dek onlara
ay ışıklarını yansıtır harflerin üzerine kızılca kıyameti kopar o an rengi solar eşyanın cezbesini yitirir gece herkesin unutulduğu yerde şafak söker güneşin ışıkları düşer dallar uzar çiçekler açar tomurcuklar sayfaların arasında dalar giderim
* ne zaman canım sıkılsa balkon kenarına ilişip kitap okurum yokluğun içinde adı bile unutulmuşken kimden medet umabilir ki şehre doğru yola çıkmışken birkaç metre aşağıda camları kırık bir gecekonduda unutulmuş çocukluğum
herkesin unutulduğu vakitlerde duyulmayacak kadar hassas sesler kalın duvarlar kadar yoksul sokak ışıkları kadar loş renklerin koyuluğu kadar yapayalnız
* ne zaman canım sıkılsa yastığa koyarım başımı kitap okurum günde beş vakit mana iklimine dalarım büyük heyecanlara kapılırım aşka adanmışlar gibi özlemler taşırım senelerden hepsi bir başka duygunun müsebbibi
korkular döşenir kaldırımlara korkular büyür bir sızı yol alır yollarca yıllarca uzaklara geçmişe gider gelecek senelere gider hasretin daracık zindanlarına gider
* ne zaman canım sıkılsa uykuya varmadan önce kitap okurum endişelerim bütün yorgunluklarım geçer bir kış mevsimi gibi dağılır büyü sonra yeniden bahar çiçeği açarım yepyeni tahayyüllere bir dağ köyünde hasan emmi gibi
bereket salarım nasırlı ellerimle toprağa hasat zamanı hasretince kim bilir kimden bir bardak yayık ayranı ısmarlanır bana ikram diye mürekkepli sözcükler kokar dudaklarımda ki köpükler
* ne zaman canım sıkılsa sobanın önünde keyfimce kitap okurum her sabah ülkemin doğusundan batısına uzanan dağlarda yeşil bozkırların dünyaya açıldığı yerde denizin girintili kıyılarında bir filmi seyre dalmış gibi insanlardan uzak kendimden uzak
hayat değişir şehirler, kasabalar yemyeşil vadiler yüksek tepelerle çevrili köyler değişir coğrafya değişir
şiirler atarım denize dalga dalga halkalar ulaşır kıyıya mevsimler gibi yani kelebek kanadı gibi renkler değişir senelerce süren duygular değişir beklentiler beklenenler değişir
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
pencerenin kenarına oturup kitap okurum şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
pencerenin kenarına oturup kitap okurum şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Kitap okumak farklı dünyalara açılan bir pencere ufku aydınlatan,harika bir şiir okudum kaleminizden tebrik ederim. Huzurla kalın selam ve saygılarımla.
ne zaman canım sıkılsa yastığa koyarım başımı kitap okurum günde beş vakit mana iklimine dalarım büyük heyecanlara kapılırım aşka adanmışlar gibi özlemler taşırım senelerden hepsi bir başka duygunun müsebbibi
şiirler atarım denize dalga dalga halkalar ulaşır kıyıya mevsimler gibi yani kelebek kanadı gibi renkler değişir senelerce süren duygular değişir beklentiler beklenenler değişir
Yüce Rab'bimizin ilk emrini yerine getirip başta Yüce Kitabımız Kur'an-ı Kerim başta olmak üzere ve Peygamberimiz Yüce Resûl'ümüzün hadislerini sonra da sırasıyla yararlı olabilecek her türlü bilgiyi içeren kitapları okumak gibisi var mı? Tefekkür ettiren anlam dolu harika duygularla yazılmış muhteşem güzellikteki yürek sesinizi gönülden kutluyorum tebrikler üstâdım. Sonsuz selam, saygı ve hürmetlerimle. Allah'a emanet olun.
bir meşale elimde bulutların çöktüğü yerlere yürürüm belki çok yanar içim her düşüşte acıyla kanar dizim sönmemiş ateşle kıvılcım olurum şafaklara ruhum sonsuzluğa uzanır
Ne güzel dizeler üstadım Keşke her birimiz pencere önünde veya kendimizin huzur bulduğu bir etkin ortamda her an kitabın içinde bu duyguları yaşasak yaşayabilsek Kitap en büyük arkadaş .. Ve sahifeleri bilgiyle akan içine çeken bir roman gibi .. Kaleminize sağlık üstadım Saygılarımla
Keşke bu alışkanlığı, "ne zaman canım sıkılsa pencerenin kenarına oturup kitap okurum" hepimiz kazansak... Ve "şiirler atarım denize" bizde kumsaldan şiir toplasak. İşte o zaman kimse karanlığa sövmez, mum yakar muhasır medeniyete. Kutlarım Şairi bütün kalbimle. Her şey olsun gönlünce.
....ay ışıklarını yansıtır harflerin üzerine kızılca kıyameti kopar o an...
İnanılmaz güzel ve muhteşem dizeler, soluksuz okudum, destansı bir masal anlatan şiir gibi güzel yüreğinize usta kaleminize emeğinize sağlık değerli üstadım selamlar saygılar...