5
Yorum
14
Beğeni
4,7
Puan
544
Okunma
Mersin’in Silifke ilçesinde kadın işçileri taşıyan bir münübüsün kaza yapması sonucu yazdığım bir şiir.
İŞÇİ KADINLAR
Herkes mışıl mışıl uykusundan uyurken
Ay bile veda etmemişken geceye,
Ardı ardına çalar kurulu saat.
Henüz yeni yeni filiz verirken umutları,
Uyanırlar uykularının en derinininden,
Yemyeşil bir rüyanın, tam da orta yerinden.
Kör karanlıklarda kalkar kadın işçiler;
Kimisi tarım işçisi,
Kimisi gündelikçi...
Tutsa da dizlerinin romatizma sızısı,
Tükense de dirençleri,
Bir yevmiye bir yevmiyedir diye,
Yola revan olurlar yaşlısı genci.
Sabahın ayazında çiy düşerken kirpiklerine,
Hayalinde akşamki sofrayı döşer.
Duyunca ırgat başının sesini,
Dilinden ince bir kahır düşer.
Bazen çok acımasızdır hayat,
Belki yuvasına kavuşmak nasip olmaz,
Bir yol kenarına cansız bedeni düşer,
Üç çocuklu Ayşe’nin.
Handan Uçak Tunca
5.0
83% (5)
3.0
17% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz