uzak durma yaklaş bana tebessümle
sar sesinle avut beni bir çocuk gibi
başımı okşa
geceme güneş kat
olunca yanımda katlanırım
başlangıcı olmayan
sonu olmayan
kaç adım sonrasına

bugün
feleklerin menzillerinde
senden başka köşelerde
köşelerin bağlandığı sokaklarda, caddelerde
gazeller okur fırtınalar
bir yığın yaprak savrulur
senden bana
benden başka başka yollara

o sözlerin sahibi sendin
mecburi geçişlerin yapıldığı bir yerde
sesindi
sevgi dolu buluşmalara tanıklık eden
hızlı adımlarla kaçarken
oysa sevgi dolu rüzgarları senin toprağında tatmalıydı
gönülden üflenen sözlerle anlatmalıydın
gündüzün aydınlığında yeniden sevmeyi
dünya üzerine çökmeden
yer ayağının altından kaymadan
bir dağın altında kalmadan

düşerdi her defasında
bin adım atıp da
yaklaştığında
gözlerini yumardın
suyun suya karışması gibi
toprağın suyu kabul etmesi gibi
kabul ederdim seni
gözyaşlarınla

her defasında
gördüğüm yarım kalan o rüyaydı
armağan ettiğin suç ortaklığınla
yüzümdeki yara izinin ıslandığı anlarda
kıyamet kopardı içimde
bir damla kan karışırdı hayata
rüya bozulurdu
bir damla kan yüzünden
sürgün edilirdim
hayat ile ölüm arasına

hep sen kendi doğru bildiğini ayyuka çıkarırdın
evet, saldırırdın
kavga ederdin
cebelleşirdın benimle
yürürdün üstüme
inkar ederdin yaptıklarını
gönül incitir yalan söylerdin
daha çok

yakıcı bir sıcaklık değerine ulaşırdı hırsın
sonrası, yer çekimsiz
sonrası sonsuz bir boşluk
nefes verdiğin hava kütlesi alevlenirdi
atmosferim yanardı içine düştüğünde
ekolojim bozulurdu
derken
iklimlerimde yağmurlar başlardı
seninle

bir ömre tabi idik senle ben
sanılanın aksine
bu alemin hava katmanlarında
aynı şartlar altındaydık
aynı sistematiğin ezberlenmiş cümleleriydik
kaç hece kaç kelime
ikimizde sadece aşka tutkunduk
her şey yolundayken
nihavent bir şarkıydık
oysa

redfer