T.U.R.K.U.A.Z
.
..
Bu kasabanın
Turkuazları fazladır rengi olmaya
Çünkü onlar
Daima kendine yer bulmaya hazlıdır...

Paletinden kayar tonu
Tortuları güneş ışığının
Orda bir bulut dolmaya
Sahiden çekinir bahar!

Turkuazlar dans eder
Böylesi bedbah sabahlara
Aralarda yokolur güven harmanı
Ve sonu gelmeyen omuz
Ayın kara manzarasına yaslanır

Ne felek bilir ne cihan
Herşeyi ellerinde biten
Bir kelebek nüktedir.

Sırlar gem tutar
Yanaklarında durmaya
Kaybolmaya ham yutar
Grisini gerisinin!

Yüz döker bir sıhhi testinin
Turkuazı akmaya
Yüreklenen nefis yıkar birden
Cümle alemi.
Kavuşur elleri notasında derbeder
Hissiyatler içinden.

Döker yollarına bir bülbülün kanat sesleri
Çizilir güftelerinde damı tüter bir hanenin
Saklıdır bir dizi gerçeği yaşanmışlıklarında

Kuru bir örftedir sabır delen
Perişaneden duvarlarına
Düşer nemi hasretin
Sıcak ister, yiter bilir
Kör gözler firarındadır
Turkuazlar

Ne getirdiniz tepelerin güzelinden
Ulu çınarların
Ben yeşilimi çalmaya hakimken!
..
.