Şaştı hayalim düşüm
Beyazladı saç sakal
Hepsi bir birine karıştı

Yıkılmış ya da metruk yapı
Kırılmış cam çerçeve
Esiyor üzerime sonbaharın

Ardında gelen kış ayının
Delice esen fırtınaları
Yol görünmez sis çökmüş

Güzergahın var olan ortasına
Zorladikça zorluyor zaten
İyice yorgun olan bu aklı

Çatlıyor çatlamaz demediğim
Sabır ile örülü sabrın zırh duvarı
Üzerindeki sıvalı sıvaları

Dıştan sessiz içten isyan bayrağı
Biraz siyah Biraz gri birazda
Akşam la gelen o kızıl rengi

Kifayetli sözler olmuş dilimde kifayetsiz
Parçalıyor beni yavaş yavaş dilim dilim
Dönen zamanın durmayan çarkı

Uzaktan dem veriyor sol yanında
Acısı olmayan olmayanlar
Oysa hiç te kolay değil

Dört yanın kapalı olan bir sokakta
Volta atıyorum durmadan sağa sola
İleriye geriye durmuş fikir üretemiyor akıl

Savruluyorum bu aralar bilinmezin girdabında
Ne arafa benziyor nede başka bir şeye
Hiç görmediğim adsız kocaman bir boşluk

Debisi dolmuş baraj gibiyim
Dayanmıyor önündeki çelikten betondan
Yapılmış yapı hafiften sızıntı

Büyütüyor ufak çatlakları
Yıkıldı yıkılacak an meselesi
Bendini aşıp aktım akacam hiç durmaksızın