Gitmen kalmandan daha makbul
Sen gidince bahar gelecek
Kuşlar daha bir güzel ötecek
Sen gidince gökyüzü maviyi
toprak yeşilin her tonunu bağrına basacak
Sen gidince
Yıllarımı kırk elekten geçirip,
Kırklayacağım
Oyun bozan ruhuna çocuksu yüreğimi emanet ettiğim günden beri harabeyim
Kar beyazı gönlümü
Cehenneme teslim edemem

Uzak yollardan geldim yorgunum
Kâh güneşi dürdüm
Kâh geceyi yorgan yaptım üstüme
Yedi başlı ejderha nefsimle cenk etti
aşka galip geldim yine de
Sen görmedin
Dağ eteklerinden topladığın deste deste sayısız kır çiçeğini yedim
Sonra;
Gönül deresine kustum en zehirlisinden

Hakkım helali hoş olmasın
Sıratda siluetine denk geldim de
O ne bakıştı
kıldan ince kılıçtan keskince
bilmiyordun oysa ki omuzlarındaki yükün dağlardan daha ağır olduğunu

Affetmem edemem,,
bana acı gözlerle bakma!
merhamet Kafdağı’nın ardında
Hissizim..
yüreğim iyilik mi kötülük mü doğurur bilinmez
Ama seni doğurmayacağı kesin