Felek çarkın kırılsın duymadın feryadımı
Maziyi baştan başa yakıp da gidiyorum
Bu dünyadan zerrece almadım muradımı
Boz bulanık su gibi akıp da gidiyorum


Diyorum bu âlemi bırak .. kır şu kalemi
İçime ata ata onca derdi elemi
Hayalini kurduğum nazlı yare selamı
Filizlenmis kökünden kesip de gidiyorum


Düşündüm senelerce çıkamadım içinden
Sordum kendi kendime hangi inançtan dinden
İhanete gönüllü razıydı zaten dünden
Kadere boyun büktüm küsüp de gidiyorum.


Senin olsun sarayın mutlu mesut bahtiyar..
Yalanları sırala gez dolaş diyar diyar
Dört mevsimin kış olsun nasip olmasın bahar
Bağlamamı duvara asıp da gidiyorum


Menfaatin olmasa asla selâm vermezdin
İhanet ağlarını fütursuzca örmezdin
Yalnız beni sevseydin, başkasını görmezdin
Ayrılık mühürünü basıp da gidiyorum.


Eğreti her ne varsa aşkı yaşanmaz kılan
Gördünüz mü dünyada sevip de mesut olan
Son bir veda busesi maziden miras kalan
Gönlümdeki büstünü yıkıp da gidiyorum.