Tükenmez kalemle yazarım seni.
Akordu bozulmuş saza dönersin.
Maskeni düşürüp kazarım teni.
Tüyleri yolunmuş kaza dönersin.

Boş bulur meydanı yağar esersen.
Şairim diyerek ahkâm kesersen.
Küllenmiş ateşi kaşır deşersen.
Eteğin tutuşur köze dönersin.

Gurubun kapalı akar mı selin?
Şairi görünce kırılır belin.
Yarımla, redifin kapamaz kelin.
Suları çekilmiş göze dönersin.

Elinde sapanın savrulur taşın.
Suratın yaralar tanınmaz başın.
Alnından aşağı düşünce kaşın.
Sarılır çarşafa beze dönersin.

Bilirsin Kesmelik gevin mi gevin.
Ben orda değilsem var git de sevin.
Virane olunca anlarsın evin.
Topuğu yaralı dize dönersin.

Gönül pınarına gelip otursan.
Deriyi tuzlayıp postu yatırsan.
Yüzünde karayı suya batırsan.
Aşkın divanında teze dönersin.

Şiirde ölçüyü durağı bilsen.
Hep aynı nakarat uyağı silsen.
Adam gibi çıkıp meclise gelsen.
Gamzeler ışıldar yüze dönersin.

Memleket sevdası pirimiz bizim.
En masum insandır irimiz bizim.
Sevgiyle beslenir sırrımız bizim.
Baharın sonunda güze dönersin.

Odun pazarına uğraman gerek.
Budağı dikeni kıvraman gerek.
Şeyh Mansur’u doğru kavraman gerek.
Kendini bilirsen bize dönersin.

Köşkeroğlu dosta eylemez nazar.
Kendi bildiğini söylenir gezer.
Kaşınırsa sırtın dermanı yazar.
Zemheri ayında yaza dönersin.

Memik Kömekçi
08.12.2021
Virane: Bakımsız, eskiyip yıkılmış yapı.
Gevin: Ot bitmeyen, çakıllı, taşlı yer.
Kıvramak: Buruşup toplanmak.