Bunca olandan sonra ne desem bilmem mirim
Ne dizemde ahenk var ne sözcüklerde mânâ
Bu gel git denizinde yüzen kendi şiirim
Ahenksizlik bestesi yayılıyor zamana

Bir tel koptu gümüşten ne ahenk kaldı ne ses
Neyle tambur sükûtta mecal kalmadı utta
Gül dalında mahzunken bülbüle hak mı nefes
Umudun manasını kaybettik biz umutta

Ahenksiz dizelerin ahengi nerde saklı
Kafdağı’nın ardında yaşar nazlı bir gelin
Hayal ile boyadık bu yüzden gönlü aklı
"Eşeğini türküyle arıyormuş el elin"

Suzinak bir şarkıda yanıyor cümle varlık
Kiminde hadsiz sefa kimi ekmeğe muhtaç
Bu alayiş içinde gitmez gönülden darlık
Bir kıta can alıyor bir kıtada herkes aç

Şeddadi binalarla öldürdük şehirleri
Komşuluğun köküne "kibrit suyunu döktük"
Doğayı katlederek kuruttuk nehirleri
Mukaddes yapıları yalelli ile söktük

Uzayı parselliyor gözü aç berbat güruh
Para için her yolu mübah görüyor insan
Eşya bile vicdanlı insanda kalmadı ruh
Yaratanı unuttuk ettik paraya iman...
Ankara,3Aralık 2021 İbrahim Kilik