Yüzün derisini yüzsün diye atılan taşlar
Taşlar yerine otursun diye kabeye tuğla oldu
Denizi gören suyla raks eder sandı  taşlar
Gemiyi yüzdüren denizin, taşları  içine çekişini izledi
Sırf yaralanmana neden oldular diye

Taşlar eridi toprak oldu aşkından
Can verdi yemişlere toprak
Aşkınla açtı bahçede al al güller
İsmini duydu on sekiz bin alem
Nurun kandil olup kainatı aydınlattı

Yağmur taneleri her mümin adedince
Yağsa lazha lahza salavat niyetine
Yine de susuz kalır dudaklarımız adına
Senki ikindi sonrası son güneşimizdin
Gidişinle söndü bir bir kandiller

Beni kimlere bırakıyorsun deyişin
Çıkmıyor hiç hatırımızdan
Rabbin konuşup  hoşnut etti seni
Sen sustun ve duanı mahşere sakladın
Bizleri payidar hoşnutluğa kavuşturmak için

Şahit olun dedin şahit olun
Hep bir ağızdan dile geldi kainat
Semada melekler şahitlik etti
Misafirliğin  kısası makbuldu
Döndün öz yurduna
Ve bizler gurbette kaldık