1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
452
Okunma
unutur gibi olmak
azala azala giderek uzaklaşmak
en saklanmaz acıdır
uzaklığın karanlığı
iyileşmeyen yaralar açıyor
görüşemesek de kopmuşuz hep
yuvarlandıkça büyüyen bir çığ
bu ayrılığımız
bazı gecelerin yıldızsız aysız
dünyayı unutur gibi güneşin yokluğu
karanlıkta bırakıldık
hiçbir sevdaya da kanmadım artık
onarılmaz yıkıntılar yaşadık
hiç başlamasaydık mı ?
kalplerimizi unuttuk
geçmişin anıları da bir işe yaramadı
ayrılığımıza kendimizi inandırdık
acılar sızılar bitecek
ikimizin de yükü çokça
boşlukları dolduramayacağız
birbirimize yokluğumuz kapanmaz bir yara
geçip gitti artık mutluluğumuz…
mustafa kaya
22.11.2021
5.0
100% (3)
Cevap Yaz