Ne çok yağdı bereket
Tarlaları, bahçeleri, seraları, üzüm bağlarını
Her yerleri su kapladı
Akşamın alacakaranlığında
Yılanlardan korkmayan bir kurbağa gibiyim

Berrak ve huzurla akan bir dere kenarında
Günebakan çiçeğinden şapkamın altında
Bir şarkı mırıldanıyorum
Sözlerinin çoğunu hatırlayamadığım

Savaşarak kazanmadım bulunduğum dere kenarını
Sadece kader sürükledi beni buralara
Kimin gözü varsa buyursun alsın yerimi
Buyursun yesin alın terimi
Ay ışığında dilime yapışan sivrisineklerimi

Ey zalim karayel!
Kızıl gün batımında fırtınadan korkacak değilim
Beni götür istediğin yere sararmış yapraklarla birlikte
İster durgun sularda bir nilüfer çiçeğinin üzerine
İster ıssız bozkırlarda bir dulavrat otunun tepesine
Neresi olursa olsun fark etmez benim için
Savrulduğum yerlerin birisinde
Duyacak elbette bir gün şarkımı ruhu revanım
Ve öpecek beni hasretle
O anda bir prense dönüşeceğim
Ağzındaki yılanla
Gökyüzünde süzülen leylekleri seyredeceğiz tekrar ele ele

Seğmenoğlu (Osman Akçay)