![]() UCU YANIK MEKTUPLARIM
Sen:
Karadeniz gibisin Sisli dağlar, uçsuz bucaksız orman Denizden derin gözlerin Bakışın kemençe, Gülüşün tulum. Ben; Terkedilmiş bir köy Caddelerine hüznün eksik olmadığı bir kent Saç sakal karışmış, Üstü başı kir içinde Gururu örselenmiş adam. Gurbetten, sılaya; Yalnızlıktan, sevdaya Yazılmış mektup gibiyim. ucum ! yanık yanık... Ruhum; Unutulmaya yüz tutmuş gramofon Bedenim; Sağlı sollu çizik taş plak. Zigana’dan Toroslara bir türkü söylüyorum. Kağıttan gemiler yapıp, Bırakıyorum fırtınanın azgın sularına Söyle ! Aşar mı dalgaları ? Ulaşır mı sana ! Kan ağlayan mektuplarım. Sen; Deniz kızı Düşe yazdığım Tutku ekip, hüzün biçtiğim Umudumun rengi Hangi denizi mesken tuttun Ne olur söyle Sulara karışıp geleyim. Taş kesileyim sahilinde Dalgalar öpsün dudaklarımı Sen; Okurken ucu yanık mektuplarımı Gülüşüme, gülüşünü kat Ben; Kollarında, huzur içinde öleyim. Ozan Ali AYDIN |
Yüreğine emeğine sağlık
________________________________Selamlar