Elbet bir gün aşk çalar kapını
Ürkek bir kedi misali
Kaşla göz arasında
İşler cismi bedenine
Çaktırmadan...

Yavaş yavaş nakış eder
Saçının telinden tırnak ucuna kadar
Ateşi çıkar bir anda cismi bedeninin
Kelebekler uçuşur eteklerinde
Köreltir içten içe gözlerini
Sahiplidir yüreğin
sen farkında olmadan
Aşk bu
İşini yapar çaktırmadan...

Sen, senin değilsindir artık
Zapt edilmiştir bütün kalelerin
Yüreğin beyaz bayrağı çekmiştir çoktan
Bilmeden sonunu
Yaşarsın payına düşeni
Acısıyla tatlısıyla
Ellerinden alır benliğini
Sana sormadan
Aşk bu
Yaşatır kendini
Çaktırmadan...

Ne Mecnun nede Leyla,
Ne Ozan nede Ayla,
Aşkı arıyordu.
Oysa aşk !
Üç harfliler gibi;
Zigana’dan Toroslara
Sahiplenecek bir kalp
Sızılacak bir beden soruyordu.
Balıkçıda buldu kendini
Çükü balıkçı;
Semaya dualar gönderiyor
Denize cevapsız mektuplar bırakıyordu
Bir balığı öptü aşk
Balık;
Dönüştü deniz kızına
Oltası gerildi balıkçının
Aşk yaptı yapacağını !
Kırdı şeytanın bacağını
Okşadı sazın gövdesini
Tınısı kalubeladan gelen
Bir türkü çaldırdı ozana

Güle taç taktırmadan
Yollara baktırmadan
İşledi çaktırmadan
Aşk doğdu yüreklerde

Ozan Ali AYDIN