SEVECEĞİM SENİ

Derdim,
dermanım,
karın ağrım,
baş tacım…
Deli dolu,
kabına sığmazım benim…
Aşk yumağım,
sevgili pıtırcığım…
Bilirim,
sevilmeye aç,
okşanmaya alışık olmadığını…
Merak etme!
Bu yüzden severken sessizce,
geçmişten gelen gönül yaralarınla
ve naif okşamalarla,
kanatmadan seveceğim seni…

Geçici bir hevesle değil,
bir ömür mutlu ederek
ve amasız,
ve fakatsız,
ve yoruldum demeden,
ve mutsuz etmeden seveceğim seni…

Sen,
verilmiş sadakamın karşılığı,
Tanrı’nın bir lütfu,
bir emaneti gibi;
Tanrı adına incitmeden seveceğim seni…

Seni bana getirenlere minnet duygusuyla;
İstanbul’a
ve şiire söz veriyorum;
Sultanahmet gibi seveceğim seni…

Hiç olmadığı kadar temiz,
bembeyaz bir sayfa açarak yüreğimde…
Yine söz veriyorum!
O sayfaya leke düşürmeden seveceğim seni…

Benim içimde yaşayan bir sen var oldukça!
İçimdeki çocuksu seni öldürmeden,
gerçeğim de,
düşüm de sen…
Seni çirkinleştirmeden seveceğim seni…

Bilirsin, sen suslarla prangaya çekili;
ben paramparça bir serseri…
Sana serseri sözü…
Daha da parçalanmadan,
dağıtmadan, dağılmadan seveceğim seni…

Efkan ÖTGÜN