Hangi gül-ü tutsam, boynunu büktü
Umudum yok gayrı, daldan yapraktan
Hep doğru söyledim, duyanlar güldü
Vazgeçtim dünyadan, bıktım yalandan

Mal mülk makam için, namus satanlar
Utanmaz sülükler, öne yatanlar
Düzenbazlar için, alkış tutanlar
Gerçekten utandım, bıktım riyadan

Zalimin zulmü var, cahilin taşı
Bu yüzden dinmiyor, gözümün yaşı
Görmüyor gözleri, bu millet şaşı
Şu kutlu davadan, bıktım yalandan

Her türlü kötülük, günah sermaye
Zalimler kötüyü eder himaye
Tüm yobaz cahiller, almışlar paye
Alimden utandım, bıktım yalandan

Umutla haykırdım gerçeği yüze
O yüzden çıkamam, bir türlü düze
Girmek istemedim, sahtekar göze
Gerçek öz bulamam, bıktım riyadan

Umutla yarına bakmak rüyada
Her doğru söylenir, amma havada
Gözler bakar bir gün, kalır tavanda
Ölümden utandım, bıktım bu candan

Kul Seyyah’ım der ki, kula kul oldun
Sonun geldi eyvah! Saçını yoldun
Kötüye cehennem, sonunda buldun
Korktum ben günahtan, bıktım şeytandan.

Tahsin Şahin (Kul Seyyah)


El verip yâr dersin,yâr değil o yâr,
Şeytan bu hayattan,etmiştir firar,
Dostta ve kardeşte,yokmuş itibar,
Yok beyde itibar,bıktım bühtandan...

Nurettin şairimiz dost kalemden bir dörtlükle katılımından dolayı teşekkür ederim..