Yanlızız işte,
Herkes bir kabuğun içinde,
Bir diyarda, bir muhabbette,
Hangi gönüle yazılmışız bilinmez.

Sevda durağını geçtin mi,
Yolun durakları vardır:
- Hasret durağı,
- Sevda durağı,
- Heves durağı,
- Veda durağı,
- Ölüm durağı.

İnsan bu duraklardan birine vardığında,
İliklerine kadar yaşamadan geçemez.
Böyle öğrenir hayatı ve yaşamayı.

Yolda olmak iyidir,
Doğru yol insanı diri tutar,
Yanlış yol insanı ölü.
Yaşayıp varolduğunu hisseder,
Varolmakta bir anlam bulur kendine.

İnsan yolun sonunu bilmezse,
İşte bu duraklar yakar, yıkar insanı.

Bazılarının düşünceleri, hevesleri,
Kibir ve sevdaları çok büyüktür.
Kendi boyunu aşmıştır,
Hiçbir şeyi göremezler,
Ne bir metre öncesini,
Ne bir metre ötesini, ne de yolun sonunu.
Onlar ki, kendilerini yıkmadan,
Yolun sonunu göremezler.