Meyhaneci getir sen benim rakımı
Bırak akıl vermeyi gecenin bir yarısı
Zaten yaralamış kitapsız her yanımı
Sana mı kaldı düzelmek benim ayar larımı

İçme diyorsun şu zıkkımı
Dindirmez diyorsun acılarını sancılarını
yok unutamaz mı şım yaşadıklarımı
Boş ver meyhaneci yorma sen kafanı
Ben Çok gördüm böyle nasihat la rı

Her aklıma geldiğinde atmazsam bir duble
Çekmezsem gözlerini duman içime
Heybeme doldurmazsam gecelerde
Nasıl sarılırım yanımda diye suretine
sonrada içme diyorsun bana her gece
Sen hiç iki kişilik sev din mi tek yürekte

Hadi bıraktım sigarayı rakı yıda içmedim
Hadi onu düşünerek sabahlarda etmedim
Yaşadığı sokağı şehri de terk ettim
Lanet olsun o nada yazılmasın şiirlerim
olmuyor işte olmuyor hepsini denedim

Neyse konuşturma beni daha
Özlem desen gelmiş gırtlağıma
Ölüm desen iki nefes arasında
yaşayacak değil iz ya daha fazla
Bir yerde son bulacak nasıl olsa
ha cıgarayla ha rakıyla ne olsun ki bundan sonra


Meyhaneci ..
Bir şey sorsam sana
Hani diyorum döner mi ki bana
Kıvrılır mı eskisi gibi yanı başıma
Geldim dermi omuz çukuruna
Der mi ki bende seni unutamadım aslında


ha ha aha aha
Ah be meyhaneci ne olur kusuruma bakma
Hep böyle oluyor içtiğim mi rakıyı bardakta
Sanki gelecekmiş dönecekmiş gibi bana
Ne bileyim işte kurup duruyorum kafamda

Onun için meyhaneci içme deme bana
Bırak ta kendim inanayım kendi yalanlarıma