TRELELLİ

Biletimi tek yönlü kestiriyorum.
Özlemeyecek miyim?
Elbette özleyeceğim.

Kızgın,
kırgın olduklarım yok mu?
Onları geride bıraktım.
Sadece gölgemi
ve ayak izlerimi sayıyorum!

Saygı duyduğum,
sevdiğim yok mu?
Onları kalbime gömüp,
onlarla soluyup,
onlarla seyahat edip,
onlarla yaşıyorum.

Ne hikmettir bilmiyorum…
Bir tek ben kendimi yaşamayı hedefliyorum.
Yaşamak denirse tabii…
Ne yazık ki, yaşamıyorum.

Seni mi?
Güldürme beni!

Ben,
beni seveni seviyor,
sevmeyene yol veriyorum!

Gidene uğurlar olsun,
kalana baş tacım diyorum.

Yüreğim mi?
Orası özel!
Namahremi sokmuyorum!

Hak ederek aşka biat eden,
aşk uğruna kendinden göçüp,
kendine gidene aittir.

Oysa sen,
ne sana aitsin ne de bana!
Çünkü sen,
kibirine yenik düştün!
Kendini vazgeçilmez sandın!

Ama ben,
işte bu aşağılık ben;
senden vazgeçeli çok oldu.

Ha “Allah’a ısmarladık” demişim,
ha “hoşça kal”!

Aşk ehliysen,
ikisi de acıtır yüreğini!
Değilsen,
varsay ki trelelli!

Efkan ÖTGÜN