birazdan
yağmur
başlayacak
ve sen savrulduğun köşelerde
yine üşüyeceksin, yalnız hem de
yazık!
oysa
hüzünle yürüdüğün sonbaharlarda
hangi yaprağın savruluşunu severdin ki
ve düştükleri yerlere acırdın
ya şimdi
hangi soluk renklisine özendin ki
üzüldüklerinden kendine bakıyorsun


ayrılıklarına kıyamadığın insancıklar
yaprakların biriktirdiği sular yüzünden daha da uzaklaşacaklar
birbirlerinden
köprünün altından çok sular akardı da
sen onlara üzülürdün ve sürüklenmezdin iyisi
öyle ya şimdi
nasıl bir soluk yaprak ve nasıl bir girdap kötüsü
ellerimden dökülüyorsun


terkedilmiş bir kadın, yolunda sarı yapraklar
görsen ikisine de ağlardın
birazdan kadın ağlayacak, ezdiklerine ağlayacak
görsen daha çok ağlardın
oysa
soluduğun yerlere uzak soluksuzsun şimdi
rengin ala çalar birazdan
bilmem hangi renkti sevdiğin ya
kendine kuruyorsun


birazdan
yağmur
başlayacak
ve
sen sonsuz gideceksin