Dünya neydi sen bir şey anladın mı
Dünya bir çeşmeydi
Susadık çeşme başında suya

Susadık gerçeğe gerçek aşka
Öylece kalakaldık
Hiç bir yer yoktu şer değmemiş

Hiç de yok hiç bir şey de kandırıldık
Kenetlendik kendimize
İğnelendik yakamıza

Bunlar bunlar ölü dediler
Duydun mu Maria onlar bize ölü dediler
Ahh Mariaa Mia

Bize bundan böyle ne olabilir ki
Şerbetlendik

Dünya bahaneydi
Daha daha neydi anlayamadık

Efendiye giden yolumuzu kararttılar
Ahh Maria ahh Meryem

Sonra seni gördüm birden
Ardında yeni ay doğmuştu

Ah sınandığım

Bilmecem bahtsız sabim
Güzel yaratmış seni habibim
Seni her görüşte şu kalbim

Şu kalbim var ya
Sizlere ömür

Bu ikinci yaşamımız
Bu ömrümüzün en sakin harabatı
Üzerimizde bir çatı bir dam yoktu
Adem Havva misali

Ayaklarımızı bastığımız yerler
Külden patikalardı
Yol bilmez iz bilmezdik

Bunlar ölü dediler bize

Ağrımıza gitsin kalkalım ayağa
Yoksa diri diri gömeceker

Daha çok erken Maria biz ölsek de
Bir gün mutlaka dirileceğiz
Yarım kalan saadetimiz için

Bak işte sana anlattığım gibi
Sabah oluyor

Tanyeri ağarmada

Kara bulutlar yüzünü güneşe döndü

Yüksel Nimet Apel

13.Ağustos.2021.Bodrum

⁠

Yüksel Nimet Apel