Gözlerin ışık saçıyor karanlık ruhumun yoluna
Gök kuşağı rengine dalıyorum baktıkça
Nice vadiler, Okyanuslar geçiyorum hayalinle
Rüzgarın efil efil saçlarımda dolanıyor
İniyorsun kalbimin derinliklerine usul usul...

Aşk ateşini yandıran türküler dilimde dolanırken
Kendimden geçiyor, sersemliyorum
Neşem alabildiğince yayılıyor fersah fersah
Bir dünya güzeline rastladım yalnızlar limanında...

Cennet endamın kapatıyor cehennem kapılarını
’’Gel’’ diyorsun geçmişin acılarını unutarak
Sarmaşık gibi dolanmak isterim narin beline
Çillerinden fışkırıyor bahar gülleri
Sevdanın güneşi doğuyor çölleşmiş gönlüme...

Ok ok kirpiklerinden iniyor rahmetin damla damla
Toprağımdan fışkırıyor binbir çeşit çiçekler
Ne sonbahar’ım, ne de güzlerim, kışlarım kaldı
Bahar oldu dört mevsimim, yedi iklimim
Yeniden doğarım karanlık bahtımın bataklığından...

Zafer Direniş
...

Karabulut’tan Sesleniş