Akşam çöktü yalnızlığıma köyümde
Dışarıda rüzgarın tınısı içimi titretir
Sultan dağlarının uğultusu güler geceye
Odamda yalnız demlenirim dertli dertli
Gökyüzünde yıldızlar, dolunay ve kedim
Bakar bakar ağlarlar garip yalnızlığuma.

Ne yöne baksam kapkaranlık önüm
Ne ay var, ne gün ışığı gözlerimde
Denizlerde kabarır şu çaresizliğime
Mavi güller serecektim geçtiğin yollara
Bilmem hangi kuytularda beklersin
Biliyorum için için sen de düşlere daldın
Ruhun yükselirken aysız gri gök yüzüne
Şimşek sefer eyler her bakışlarında
Dünyanın bir ucunda alen alev yanarsın
Ben gibi...

Mevsimler tükenliyorken yavaş yavaş
Kançasını takmış eylül de hüzüme
Ömür gibi dökülüyor yapraklar bir bir
Ardından kış gelecek kar beyazıyla
Ben yine üşüyeceğim zemheri ayazında
Yine tenim, ruhum canımdan çekilecek
Derin uykularımda rüyalara dalacağım
Hiç uyanmamacasına elvedasız gidişte!..

Ay dedik, gün saydık ömürşük gecelerde
Mehtabı seyre dalacaktım diz dize
Göz göze aşk şarkıları söyleyecektik
Hayal mi oldu, yoksa biz mi hayale karıştık
Lavantalar, leylaklar aşkımızın simgesiydi
Kardelenler sabrımızın nişanesiydi
Ne oldu bilmem; sonbahar ayazında bulduk
Soldurulmuş bahar çiçeklerini cansız!..

Zafer Direniş
...