Bir liraya aldık diktik fideni,
Budayarak çektik her gün çileni.
Bekliyoruz, gelir diye kıymetini bileni
Bu sene de yaktın bizi domates.

Sabah akşam Dimorta’lı karık, karık suladı.
Umuduydun köyümüzün al kırmızı muradı.
Satılamadı Tokat’ımın domates denen iradı,
Bu senede yakıtın bizi domates.

Kazova’nın tarlaları kıpkırmızı domates,
Alıcı yok çaresizce düşünmekte herkes.
Yere vurdun sırtımızı bizden pes,
Bu senede yaktın bizi domates

Yemek oldun zengin ile fukaraya,
Ne umutla diktik seni tarlaya.
Veremedik geçen yılki paraya,
Bu senede yaktın bizi domates.

Çoluk çocuk tarlalarda süründük,
Kasa diye Arap Memo’ ya göründük,
Dalda kaldı durumuna üzüldük.
Bu sene de yaktın bizi domates.

Balyoz ile gerdik senin telini,
Borç yükünden kırdın halkın belini.
Sahipsiz Üzümören’li tutan yok ki elini.
Bu senede yaktın bizi domates.

İplerini bağladık, her fidene sabırla,
Kimi mutlu, kimi mesut, kimisi de kahırla.
Çok ucuzdur fiyatın konuşulur kuruşla.
Bu senede yaktın bizi domates.

Sırtımızda pompayla ilaç vurduk,
Santim, santim her dalında hayal kurduk,
Eylül gelmiş kendimizi güz de bulduk.
Bu senede yaktın bizi domates.

Sekiz ağustos Üzümören de festivalin yapıldı,
Kurutma fabrikası bürokrasiye takıldı.
Çıkmıyor ki fiyatın yerin dibine çakıldı,
Bu senede yaktın bizi domates.

H.ÖMER KILIÇBAY