Durup dinlenmeden çağlayan pınar,
Haftadan habersiz, yıldan habersiz.
Yüce dağ başını bekleyen çınar,
Yolcudan habersiz, yoldan habersiz.

Dünya hayatında bitmez noksanlar,
Ahrette hükümsüz şöhretler, sanlar,
Varlık sebebinden gafil insanlar,
Kabirden habersiz, saldan habersiz,

Bir ömür boyunca çile çeken var,
Tenha köşelerde yaşlar döken var,
Kaderim diyerek, boyun büken var,
Paradan habersiz, puldan habersiz.

Zamansız gidişin en kara gündü,
Bekleyen yoruldu, ışıklar söndü,
Yapraklar kuruyup gazele döndü,
Gövdeden habersiz, daldan habersiz.

Sıladan kopanın, meçhul diyarı,
İşi bozulanlar unutur kârı,
Kovandan dışarı atılan arı,
Petekten habersiz, baldan habersiz.

Dünyaya gelirken şanssız olanlar,
Anne sevgisinden mahrum kalanlar,
Taş gibi yastıkta huzur bulanlar!
Kucaktan habersiz, koldan habersiz.


Sabri Koca