Çekilen çileler, ızdıraplar hiç unutulmaz!
Hele insanın kaderi prangalanmışsa
Hayata küser, solarsın güller gibi
Yıldızlar bile karanlıktır gökyüzünde
Ay dargındır güne...

Gömülürsün ayyaş mahzenlere
Kepazelikleri yakandan düşüremezsin
Direniş gösteremezsin ayazlara
Her gecene şimşek çakar, isyanın azar
Sefer’e yol görünür bilinmeyen uzaklara...

Ağlarsın ağlarsın bahtına zafer gelecek diye
Umutlar tazelersin meltem esişlerde
Gün batımlarında gözlerin ufukta
Mavi gül düşer yüreğine, doğarsın yeniden
Gurbetin hazanı, sonbahar ayazı biter...

Maviliklerde mutluluğa yelken açarsın
Unutur gidersin karanlık geçmişi
Kara defteri dürer atarsın akar sulara
Rüyalar aleminde korkuların gülistan olur
Sevda tepesinde ağacın çiçeklenir...

Zafer Direniş
...

Karabulut

Teşekkürler sevgili Aygün Deniz şairim

Bir şiir ümit olur denizler dolusu
Acı dolu gözlerine güneşler doğar
Mutluluk çalmıştır, kapını seslenişlerle
Kalbin süzülür bir martı gibi enginlere
Ötüşü çığlıklardan şarkıya dönüşmüş...

Aygün Deniz