Kadim zamandan beri yeryüzü döner durur.
Mekan yerinde durur, resimleri değişti.
Coşkun akan dereler, coşkun akmayıp kurur
Dağlar yerinde durur, mevsimleri değişti.

Konargöçer obalar, kavgaya tutuştular.
Bir lokma ekmek için karlı dağı aştılar.
Aç gözlü olmak için, zalimler yarıştılar.
Yerler yerinde durur, hasımları değişti.

Bir milyon asır geçmiş topraklar aynı toprak.
İlkbaharda yeşeren yapraklar aynı yaprak.
İnsan üstünde yürür, güvenilmez ve kaypak.
Sırlar yerinde durur, isimleri değişti.

Aile, oba derken tefrikalar oluştu.
Kabile, Muhtariyet devletlere dönüştü.
Hinde birlik tutanlar, barış dışı buluştu
Harlar yerinde durur, cisimleri değişti

Bakınca insan dedik, suretten gül cemale.
Yıllarca okudular, dedik ermiş kemale.
Oysa yılların yılı, biz dalmışız hayale.
Surlar yerinde durur, kısımları değişti.

Dadaşım ne eylesin, zaman akıp gidiyor
İnsanlık can çekiyor, insan bakıp gidiyor
Zulme çanak tutanlar, barış diye ötüyor
Kirler yerinde durur, hısımları değişti.
26.06.2021 Muammer KARS