7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1338
Okunma
İlk olarak şunu ifade etmeliyim ki, engelli insanlar için �akat�kelimesini kullanmak istemezdim, ancak şiiri ilk yazdığımda farkında olmadan böyle yazmıştım. Sonran da değiştirmek istemedim.
Bu çocuğu rüyamda görmüştüm, ve o dönemler Mehmet Akif okumamdan mıdır nedir onu böylesine bir şiirde anlatmak istedim. İstiklal marşımızın şairinin de böylesine olayları hikaye ettiği şiirleri vardır.
Ellerimle koltuk altlarından tutarak,
Kendime çektim onu hıçkırıklarımı yutarak.
On- on iki yaslarında ya vardı ya yoktu,
Bakışlarındaki hüzün ardı, sancısıysa oktu.
İlk başta fark etmemiştim fakat,
Şaştım ki bu masum bir sakat.
İki kolu birden, dirseklerinin yukarisindan,
Hiç oluşmamış ezelden, belli ki hüznü ondan;
Ellerine hiç diken batamamasından,
Eşyayı birbirine çatamamasından,
Annesinin ellerine hiç dokunamamasından,
Sevdiği bir elin yanına sokulamamasından…
Tırnaklar, parmaklar, bilek, kol, dirsek,
Parayla, pulla yerine getirebilsek,
Yeni doğmus gibi, en gerçeğinden,
Şu hepimizin hesabını vereceğinden…
Rüyamda bir çocuk gördüm, sakat,
Gözyası kilidimde kalmadı takat.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz