Yine havalandı, bak gönül kuşu
Gidip te bir kuru, dala mı konar
Ben de bıraktı hep, hayali, düşü
Omuzlar da giden, sala mı konar

Anlamıyor belki, olup biteni
Dinledimi san ki, gönül vereni
Bulmak istiyorsa, tekrardan beni
Kervanın geçtiği, yola mı konar

Birazcık düşünüp, kafa yorarsa
Gözleri her yerde, beni ararsa
Sevip sevmediğim, eğer sorarsa
Nazlı papatya da, fala mı konar

Para etmez bazen, senin bildiğin
Gahi ağladığın, gahi güldüğün
Renkli ve yaldızlı, hayat dediğin
Yeşile, siyaha, al’a mı konar

Bir kıvılcım ister, yüreği yakmak
Gönülden gönüle, yol bulup akmak
Öyle tatlıdır ki, aşk ile bakmak
Arının yaptığı, bala mı konar

Bildiğini okur, hem kendi seçer
Kim görebilir ki, nerlere uçar
Tahmin etmek zordur, asırlar geçer
Boş zaman içinde, yıla mı konar

Lüzumsuz elinde, dertli sazına
Sene’nin en güzel bahar yazına
O hoş yaylaklarda, Türkmen kızına
Kıl çadır için de, çula mı konar

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ