(BÜ)YÜK

Ufku geniş olanın nazarı büyük olur
Nice boş kafa vardır, omuzlara yük olur
Davası olmayanın ardında bıraktığı...
Taş topraktan ibaret sade bir höyük olur

DARASI DÜŞÜLMÜŞ SÖZ

Şiir ebemkuşağı, hasret yangınında köz
Şiir damlada umman, melâl ırmağında öz
Her şey yerli yerinde, ne bir eksik ne fazla
Şiir duygu cevheri, darası düşülmüş söz

ÇEKME NEFSİN PİMİNİ

Nefis el bombasıdır, sakın çekme pimini
Ölmeye mahkûm eyle, eksik eyle yemini
İradeyi topyekûn ifsat edendir nefis
Kimine sözü geçmez, uşak eyler kimini

GÖMLEK VE HIRKA

Silahtan daha güçlü, kalem var parkasında
Her şair bir cinayet bırakır arkasında
Hasret buram buramdır gözlerin menzilinde
Yusuf’un gömleğinde, Veysel’in hırkasında

ÇEKİRDEKTEKİ DAL

Kefensiz yatana bak, bayraktaki al’ı gör
Çiçeğe nazar eyle, petekteki balı gör
Sen göz görür sanırsın, aslında izan görür
Ağacı görmek kolay, çekirdekte dalı gör

ON METRE BEZ UĞRUNA
Her fâni ölür bir gün, ân gelir candan geçer
Kimisi cehennemi, kimi cenneti seçer
Her neyi varsa kalır tabutunun dışında
Bu dünyadan nasibi, on metre bezle göçer

M. NİHAT MALKOÇ