Seni çizmiyorum arık sayfalara,
Sığdırama seni o küçük kan yığınına,
Kalemim titriyor, mürekkep dökülüyor,
Gecenin bir vakti kalbim bu şiiri yazıyor.

Bavulumu topladım yolculuk var diye,
Yüreğimi katladım koydum içine beraber senide,
Sensiz gidebilir miyim meçhule,
Bekle! Geliyorum hayallerini seherinde.

Yüreğimin yokuşlarında bir sabah erken,
İçime seni çektim nazlı Güldanem,
Ezanın büyülü sesinden midir neden,
Mevla’ya yakarırım firakın son bulsun bir dem.

Kuruttun yüreğimi gönlünün bir sayfasında,
Saklıyorum o nu bir hatıra yaprağında,
Vefasızlık makûsu beyninin bir tarafında,
Yer etmiş sözlerin kalbimin şurasında.

Gece olunca çeviririm kalbimin yaprağını,
Saklarım oraya dinmeyen gözyaşlarımı,
Bilmem duyuyor musun oradan hıçkırıklarımı,
Zararı yok, ölüm duyar sitemli feryadımı.

Seni görür gibi oldum bu kaçıncı bilmem,
Çerçevenden kopmuş gibisin nazlı Güldanem,
Şu vuslatı bana çok görme desem,
Çalar mısın yüreğimin tabutunu ölüm bana gelmeden.

Saatim mahmur gösteriyor on iki buçuğu,
Hani çalardın ya içimdeki çocuğu,
Hiç bitmeyen sonsuz sevgi tomurcuğu,
Seviyordum gözlerini sıkmasaydı bir elveda kurşunu.

Kâğıtlarım tükeniyor sensiz birer birer,
Seni anlatamamanın makûs talii içinde,
Beddua etmeseydi sana bu tutkulu yürek,
Hiç bitmeyecekti bu sevgi bir sefilin yüreğinde.

Yazdım birkaç vecize naçizane işte,
Ola ki okursun bir gün salhane,
Dilerim erersin sen de benim gibi kemale,
Alınmasın hiç kimse bu sözlerim “sevgiliye!”