Dağa benzet koca bir dağa
Kar düşer.
Beyaz olur tenim
Dağa benzet fırtınalar kopar döşüm de
Gözlerinin baktığı yerde tepemde sisler dumanlar.
Dağa benzet tek ve dik.
Cemreler düşer toprağıma, karlar erir tenimde seller akar..
ve güneş mahssumiyeti ile doğra gözlerin gibi kamaştırır,
Dört yanım mavi..
Belirir kardelenleri renkleri tenimde,
Sonrasından gelincikler açar, kırçiçeği döşüm de, direnir hayatın orta yerine...
Dağa benzet Can dağa
Gece çöker üzerime yıldızlara dost yüreğim.
Yalnızlık rüzgarları sarar tenimi ve ben işte ..
Güneş doğar Can güneş..
Sabahın ilk ışıklarına yücelir kara dağım. Kurdun, çakalın, sırtlanların ve Aslanların bile sığındığı, o dağım.
Hani kanat çırpan kuşlara özenirdin, hep gök mavisine kanat çırptığıň o dağım işte.....
Kör, sağır değil, kıyametlerin koptuğu o dağ...
Şiir Kamil Üci