Elliyi devirdik, geldik altmışa.
Eğildik, kırıldık, güldük bir zaman.
Varır mı bilmem ki , yaşım yetmişe.
Torun tosun derken daldık bir zaman

Dertler üstümüze sererken perde.
Uyuşup gideriz, canlanmak nerde.
İçimiz yaralı, ruhumuz sırda.
Şükrümüzü arza saldık bir zaman.

Arkamız gurbettir, önümüz sıla.
Günümüz devrildi, aylara yıla.
Aldığımız nefes, verse fasıla.
Ağzımız dil vermez, solduk bir zaman.

Karanlık basınca gelirse o gün.
Ya kor alevdir, ya görklü bir düğün.
Buluttur ağıdı, pus dolu göğün.
Ecele toprağa eldik bir zaman.

Aşımızı veren bu kuru toprak.
Üstlere gölgelik, altlara yatak.
Bazen de içine çeken bir batak.
Adları dünyadan sildik bir zaman

Sonumuz işte bu böyle arkadaş.
Başımızda mermer, dikili bir taş.
Cilalı hayatla olan bu savaş.
Son buldu Birisi, öldük bir zaman.


zekeriya duman