iç çekişlerimiz...

Bir of düşüyor ötelerden
iç çekişlerimize
hüzün kokuyor hakis`in patikaları
en uzak ikindilerin , en çatık kaşlı
yıllarından sağıp firari sessizliğimizi
sabır gününe saklıyoruz.

çökertilmiş bir ıssızlıktık bir vakitler
gece üşümesiydik aldatmayan
yürek burkan
şehrin azgın kaldırımlarında
ellerimiz de yanık tütün kokusu
zaman sağıyor saatler ağır ilerliyor
eli kolu bağlı iç çekişlerimizin
nefesimiz sularda
Gözlerimiz yıldızlarda
bir sürgün kentinde kalakaldık.

Vedaya büründü korkusuz deli rüzgarlar
Sararmış bir mevsim gölgesi düşlerimiz
Her uzaklığın
hazin sevinci umut`larımız
kimimiz bir kavganın ortasında
kimimizi bir şiirin mısrasında vuruldu.

Alnımızda derin çizgiler
nefesimizde ılgın hüzünler
Saçlarımızda dağılan haziran rüzgarları,
fırtına yemiş dallar gibi
Çırılçıplak kaldı geriye.

dolunay gülümserken,
geçtiğimiz o patikalarda
adımlarımızın izleri
anılarımızdan kızararak geçiyor
uzun soluklu efkarlara
okunaklı anılar
iki yakası sığmıyor zamana
ay düştü
tutuldu gölgeler tuzağına
soludu alazını
yaşlandı yağmurun sesi
sol yanımdaki öfke dağının yankısında.